Sevgili Kardeşim Kenan,

Seninle paylaştıklarımızı birkaç cümleye sığdırmakta gerçekten çok zorlanıyorum.
Seninle umudu, umutsuzluğu, hüznü, sevinci ve en önemlisi başarıların anlatılmaz mutluluğunu paylaştık. En sıkıntılı günlerimizde bile hep ayaktaydık, bundan sonra da ayakta olacağız.
Evet, Kenancığım, voleybolu bırakmandan üzüntü duyuyorum, çünkü inanıyorum ki Türk Voleyboluna senin gibi azimli ve hırslı pasörler kolay gelmiyor.
Hayatının bundan sonraki evrelerinde tüm güzelliklerin seninle olmasını ve her şeyin gönlünce olmasını diliyorum.

ATA ONAR